Weblog

Een weblog, ook wel blog genoemd, is een website waarop regelmatig – soms meermalen per dag – nieuwe bijdragen verschijnen en waarop de geboden informatie in omgekeerd chronologische volgorde (het nieuwste bericht verschijnt als eerst) wordt weergegeven. Wie een weblog bezoekt, treft dan ook op de voorpagina de recentste bijdrage(n) aan. De auteur, ook wel blogger genoemd, biedt in feite een logboek van informatie die hij wil delen met zijn publiek, de bezoekers van zijn weblog. Meestal gaat het dan om tekst, maar het kan ook om foto's (een fotoblog), video (vlog) of audio (podcast) gaan. Weblogs bieden hun lezers ook veelal de mogelijkheid om – al dan niet anoniem – reacties onder de berichten te plaatsen of een reactie via een Trackback-mechanisme achter te laten.

Het is het persoonlijke of juist het gespecialiseerde karakter dat weblogs interessant maakt voor bezoekers.

Sinds eind 2006 is microbloggen populair, een combinatie tussen bloggen en instant messaging. De bekendste site hiervoor is Twitter. Er bestaan klonen van, zoals Jaiku.

Geschiedenis

Het concept van een weblog of een groepsweblog ontstond op natuurlijke wijze uit de 'online dagboeken' die mensen vanaf 1994, na de uitvinding van het HTT-protocol (http), begonnen bij te houden. Jorn Barger is de bedenker van het woord 'weblog', op 17 december 1997. Het woord 'blog' werd bedacht door Peter Merholz, die bij wijze van grap het woord weblog schreef als we blog in de zijbalk van zijn Engelstalig weblog peterme.com rond mei 1999. In augustus 1999 werd het bedrijf Blogger opgericht, met de site www.blogger.com. Omdat Blogger als een van de pioniers de term 'to blog' publiek uitdroeg, spreken de meeste Amerikanen nu van 'blogs' in plaats van weblogs.

Het voor zover bekend eerste Nederlandstalige weblog, DAILY wacko, begon op 1 december 1997.

Een van de eerste groepsweblogs was Camworld. Jesse James Garrett, een editor van Infosift, begon eind 1998 met het bijhouden van een lijst van interessante sites die hij bezocht. De lijst met URL's verstuurde hij naar Cameron Barrett, die de lijst publiceerde op de site Camworld. Meer personen begonnen met het insturen van interessante links.

Source: Link

HTML

HTML, an initialism of HyperText Markup Language, is the predominant markup language for Web pages. It provides a means to describe the structure of text-based information in a document—by denoting certain text as links, headings, paragraphs, lists, and so on—and to supplement that text with interactive forms, embedded images, and other objects. HTML is written in the form of tags, surrounded by angle brackets. HTML can also describe, to some degree, the appearance and semantics of a document, and can include embedded scripting language code (such as JavaScript) which can affect the behavior of Web browsers and other HTML processors.

Origins

In 1980, physicist Tim Berners-Lee, who was an independent contractor at CERN, proposed and prototyped ENQUIRE, a system for CERN researchers to use and share documents. In 1989, Berners-Lee and CERN data systems engineer Robert Cailliau each submitted separate proposals for an Internet-based hypertext system providing similar functionality. The following year, they collaborated on a joint proposal, the WorldWideWeb (W3) project,[1] which was accepted by CERN.

Source: Link

Atom

Atom è un formato di documento basato su XML per la sottoscrizione di contenuti web, come blog o testate giornalistiche. È basato sull'esperienza delle varie versioni del protocollo lanciato da Netscape, RSS. In passato atom è stato conosciuto (anche se solo per un breve periodo) come "Pie" e poi come "Echo".

La specifica completata di atom è stata presentata all IETF per l'approvazione, nel giugno 2005, l'ultimo passo per diventare uno standard internet RFC. A luglio, il formato di pubblicazione Atom è stato dichiarato pronto per essere implementato. L'ultimo formato dei dati e dei protocolli di pubblicazione di Atom sono linkati nella home page del gruppo di lavoro.

Prima che Atom entrasse nello IETF, il gruppo ha prodotto "Atom 0.3", che supporta una moltitudine di strumenti per la sottoscrizione, sia per chi riceve la sottoscrizione, sia per chi la pubblica. Anche alcuni servizi di Google, come Blogger o Gmail, usano questo formato di pubblicazione.

Così come produce il formato di sottoscrizione, il Progetto Atom sta lavorando sul Protocollo di Pubblicazione Atom, con lo scopo di migliorare e standardizzare i meccanismi di pubblicazione già esistenti come le API Blogger e il protocollo server/client XML-RPC LiveJournal.

Source: link